اشتغال، نخستین پله ی استقلال اقتصادی است. اما بازار کار اغلب برای جوانان به خصوص فارغ التحصیلان، جذابیت و ظرفیت کافی ندارد. بسیاری از فرصتها با سفارش، سابقه ی کاری یا روابط شخصی گره خورده اند.

در چنین شرایطی، نهت نها اعتماد جوان به نظام اقتصادی و اجتماعی کاهش می یابد، بلکه احساس بی عدالتی نیز در او تقویت میشود.

در سوی دیگر ماجرا، کارآفرینی و خلاقیت جوانان، اگر حمایت شود، میتواند موتور محرک اقتصاد باشد. بسیاری از ایده های نو، استارتاپ ها و پروژه های فناورانه، از ذهن جوانان برخاسته اند. اما کمبود سرمایه، قوانین ناکارآمد و بوروکراسی های طاقت فرسا، اغلب آنها را در نطفه خفه میکند.

توجه به اقتصاد جوانان، تنها وظیفه ی دولت نیست. نهادهای خصوصی، رسانه ها، و حتی خانواده ها نیز باید نقش خود را ایفا کنند. آموزش مهارتهای مالی، فرهنگسازی در مصرف، و تقویت روحیه ی تلاش و پشتکار از جمله اقداماتی است که میتواند جوان را برای مدیریت بهتر زندگی اقتصادی اش توانمند کند.

مسائل اقتصادی نباید رؤیاهای جوان را به کابوس تبدیل کند. اگر سازوکاری ایجاد شود که جوان احساس کند تلاشش بی نتیجه نمی ماند، انگیزه ی پیشرفت و امید به آینده در او احیا خواهد شد. اقتصاد جوان محور یعنی اقتصادی که بر نیروی انسانی سرمایه گذاری میکند، نه آنکه آن را نادیده بگیرد.

یادداشت از: امیر غلامی