یادداشت از: رضا نیکویی

از منظر فرصت، فناوری درهای بیشماری را گشوده است: دسترسی به آموزشهای آنلاین، ایجاد کسب وکارهای دیجیتال، ارتباط با جهان، آگاهی از مسائل روز، و حتی درمان های نوین روانشناختی. جوان امروز، با استفاده ی هوشمندانه از فناوری، میتواند در خانه بنشیند و جهانی بیاموزد یا کار کند.

اما از سوی دیگر، اعتیاد به فضای مجازی، دوری از روابط انسانی، گسترش اطلاعات نادرست، و تهدیدهای امنیتی، از جمله آسیب ایی هستند که جوان را در معرض خطر قرار میدهند. زندگی در دنیای مجازی ممکن است به نوعی گسست از واقعیت منجر شود؛ تا آنجا که مرز بین آنچه هست و آنچه نمایش داده میشود، از بین برود.

بنابراین، سواد رسانه ای و دیجیتال، یک ضرورت است. جوان باید بیاموزد که چگونه اطلاعات درست را تشخیص دهد، چگونه از خود در فضای آنلاین محافظت کند، و چگونه زمان و انرژیاش را در فضای مجازی مدیریت نماید. همچنین باید بداند که فناوری جایگزین تجربه های انسانی نمیشود، بلکه باید در خدمت آن باشد.

فناوری اگر درست استفاده شود، جوان را توانمند، آگاه و مستقل میسازد. اما اگر افسار گسیخته و بدون راهبرد باشد، میتواند به دام و انزوا منجر شود. آنچه اهمیت دارد، نه خود فناوری، بلکه نحوه ی مواجهه ی ما با آن است؛ و این مهارتی است که باید آموخته شود.