جوان امروز، پیش از آن‌ که معترض باشد، نگران است. نگرانی ای که در دل شرایط سخت اقتصادی، بیکاری، گرانی و نابرابری‌ ها شکل گرفته و گاه خود را در قالب اعتراض اجتماعی نشان می‌دهد.

این اعتراض نه از سر تقابل، بلکه از جنس مطالبه‌گری و درخواست برای دیده‌ شدن است. جوانی که تحصیل‌کرده است، مهارت دارد و رؤیا می‌سازد، طبیعی است که وقتی راه‌ها را تنگ می‌بیند، صدای خود را بلندتر کند.
در این میان، اعتراض اجتماعی را باید نه تهدید، بلکه فرصتی برای گفت‌وگو دانست؛ فرصتی برای شنیدن صدای نسلی که می‌خواهد نقش‌آفرین باشد.
جوانان سرمایه‌های اجتماعی کشورند و اگر مسیر مشارکت برای آنان هموار شود، همین انرژی اعتراضی می‌تواند به موتور پیشرفت اجتماعی تبدیل شود.
همه میدانیم سازمان‌ های مردم‌ نهاد جوانان، سمت جنگ و خرابکاری و دشمن نیستند، بلکه بدنبال آرامش و رفاه جوانان و مردم می باشند.
سازمانهای مردم نهاد پلی میان جوانان و نهادهای رسمی؛ فضایی امن برای بیان دغدغه‌ها، آموزش مهارت‌های گفت‌وگو و تبدیل هیجان به کنش اجتماعی سازنده می باشند‌.
وقتی جوان احساس کند شنیده می‌شود، اعتراض به هم‌ افزایی بدل می‌شود و جامعه یک گام به جلو می‌رود.

#به_امید_فردایی_بهتر_برای_جوانان
امیر غلامی
روزنامه نگار، فعال مدنی