خبرنگار: محمد غلامی

جوانی که سالها در مدرسه و دانشگاه آموزش دیده، اما در پایان، توانایی ورود مؤثر به بازار کار یا ایفای نقش اجتماعی ندارد، قربانی ساختاری ناکارآمد شده است. از سوی دیگر، عدم توجه به آموزش مهارت های نرم مانند مدیریت زمان، کار گروهی، ارتباط مؤثر و هوش هیجانی، جوان را برای زندگی فردی و اجتماعی آماده نمی کند.

تحول آموزشی باید از دوران مدرسه آغاز شود. آموزش باید زندگی محور، مهارت محور و تجربه محور باشد. پروژه های عملی، کارآموزی، ارتباط با صنعت و جامعه، و آموزش های چندرسانه ای میتوانند یادگیری را جذاب و کاربردی کنند.

همچنین، باید به تفاوتهای فردی احترام گذاشت و مسیرهای آموزشی متنوع و قابل انتخاب فراهم نمود. در دنیای امروز، یادگیری یک فرآیند مادامالعمر است. جوان باید با روحیه ی یادگیرندگی، توان به روزرسانی خود را داشته باشد.

این نیازمند دسترسی به منابع، مربیان دلسوز، و بستری برای آزمون و خطاست. جامعهای که در آموزش سرمایهگذاری نکند، نهتنها آیندهاش را به خطر انداخته، بلکه جوانانش را دلسرد خواهد کرد.
آموزش باید پلی باشد میان رؤیا و واقعیت؛ باید جوان را برای جهانی آماده کند که پر از تغییر، رقابت و فرصت است. و این ممکن نیست، مگر آنکه سیاستگذاران، معلمان، خانواده ها و خود جوانان، مسئولانه و آگاهانه وارد این میدان شوند.