بسیاری از تحولات اجتماعی در تاریخ، با حضور و پیگیری جوانان آغاز شدهاند. از نهضت های عدالت طلبانه گرفته تا جنبشهای محیط زیستی، این نسل جوان است که صدای تغییر را رساتر فریاد میزند. شور، جسارت و ایمان به امکان بهبود، ویژگیهایی است که آنان را به عاملان تحول بدل می سازد.

اما مسئولیت اجتماعی، صرفاً به کنشهای بزرگ و سیاسی محدود نمیشود. مشارکت در فعالیتهای داوطلبانه، کمک به آسیبدیدگان، آموزش همسالان، یا حتی حفظ نظم شهری نیز از مصادیق آن است. جوانی که نسبت به اطرافش بیتفاوت نباشد، فردا نیز شهروند مسئولی خواهد بود.

نکته مهم، فراهم سازی بسترهای مشارکت است. باید میدان برای تجربه، فعالیت و یادگیری فراهم شود. جوانی که به او اعتماد شود، اعتماد را بازمی گرداند. همچنین آموزش مهارتهای کار تیمی، حل مسئله و گفتگوی سازنده، او را برای ایفای نقش در جامعه آماده تر می سازد.

در جهانی پر از چالش، تربیت جوانانی با حس مسئولیت اجتماعی نه تنها ضروری بلکه حیاتی است. جامعه ای که در آن جوانان بی تفاوت اند، محکوم به ایستایی و عقب ماندگی است. اما جامعه ای که به جوان مسئول میدان دهد، آینده ای انسانی تر و روشن تر خواهد داشت.

یادداشت از: مهری درویش قنبر