عبور از تونل‌های تاریک تئاتر؛ بزرگداشت محمد چرم‌شیر در تالار مشاهیر

آیین بزرگداشت محمد چرم‌شیر، نمایشنامه‌نویس، مدرس و پژوهشگر تئاتر، شامگاه ۲۳ آبان در تالار مشاهیر تئاتر شهر برگزار شد. در این مراسم، هنرمندان و پژوهشگران با مرور کارنامهٔ او، محمد چرم‌شیر را یکی از ستون‌های توسعهٔ فکری و خلاقیت در تئاتر ایران دانستند.

حمید امجد، کارگردان و نمایشنامه‌نویس، در ابتدای مراسم گفت: «در اوایل دههٔ ۶۰، نسل تازه‌ای از نمایشنامه‌نویسان در فضایی آکنده از انقطاع فرهنگی پا به میدان گذاشتند. یکی از نام‌هایی که آن سال‌ها پیوسته میان علاقه‌مندان تکرار می‌شد، محمد چرم‌شیر بود؛ نویسنده‌ای که عنوان “جوان” تا دو دهه همراه نامش ماند.»

او افزود: «کارنامهٔ ارزشمند چرم‌شیر تنها حاصل تعدد آثارش نیست، بلکه تنوع بی‌سابقهٔ شیوه‌ها و گونه‌های نمایشی اوست که او را به یکی از گره‌های اصلی در فهم تاریخ تئاتر چهار دههٔ اخیر تبدیل می‌کند. تئاتر، حتی در سخت‌ترین شرایط، همیشه با یک اثر تازه آغاز می‌شود و با اثر تازه‌ای ادامه می‌یابد.»

در ادامه، شهرام گیل‌آبادی، کارگردان و پژوهشگر تئاتر، با تأکید بر اهمیت خلاقیت در آثار چرم‌شیر گفت: «هیچ‌یک از کارهای او با دیگری قابل قیاس نیست؛ هر اثر دنیای مخصوص به خود را دارد و مخاطب را به آگاهی و دانایی هدایت می‌کند.»

او یادآور شد: «چرم‌شیر بیش از ۲۲ متن اصلی و بیش از ۱۰۰ اثر دیگر شامل اقتباس و بازخوانی از متون کهن مانند شاهنامه و آثار شکسپیر نوشته است که با نگاهی میان‌رشته‌ای و معاصر در هم آمیخته‌اند. او با همکاری دیگر هنرمندان و بهره‌گیری از هنرهای بصری، هر بار جهانی تازه می‌آفریند.»

محمد چرم‌شیر نیز در سخنانش گفت: «در مسیر تئاتر، تونل‌های تاریک و هولناکی را تجربه کردیم؛ آنچه آموختیم، وظیفه‌ داریم منتقل کنیم تا دیگران دچار همان وحشتی نشوند که ما داشتیم. حتی امروز، همان ترس سال ۵۸ را در خود حس می‌کنم و تمام تلاشم این بوده که صادقانه به رسالت حرفه‌ای خود پایبند بمانم.»

در بخش دیگری از مراسم، به فعالیت‌های اجتماعی چرم‌شیر اشاره شد؛ از جمله همکاری او با مؤسسه باران در اجرای پنج نمایشنامه برای افراد کم‌بینا و نابینا، آن هم بدون دریافت دستمزد. هنرمندان شرکت‌کننده در این پروژه با اهدای یادبودی از او قدردانی کردند.

حاضران در بزرگداشت هم‌صدا بر این نکته تأکید داشتند که حضور و آثار محمد چرم‌شیر، علاوه بر نقش‌آفرینی در خلاقیت تئاتر، سهمی مؤثر در توسعهٔ فکری جامعه و تربیت نسل‌های تازه هنرمندان داشته است — و همان‌گونه که آنان گفتند، «تئاتر همیشه در جریان است، زیرا هر اثر، آغاز اثر بعدی است.»