به گزارش جوان باور، حمام تاریخی روستای «درو» که قدمتی بیش از ۱۴۷ سال دارد یکی از نمادهای معماری اصیل منطقه است که بنا بر اسناد موجود در سال ۱۲۸۱ هجری قمری توسط شخصی به نام “محمدتقی‌خان” (معروف به بخان) ساخته شده است. این بنا که در مرکز روستا و در مجاورت مسجد جامع واقع شده، با بهره‌گیری از طاق‌های بزرگ و کوچک و مصالحی نظیر خشت پخته مربع و سنگ‌های محلی که با ساروج بندکشی شده‌اند، نمونه‌ای بی‌نظیر از مهندسی سنتی است.

مهدی ویسانیان اهل خلخال از روستای درو بخش شاهرود متولد شهریور۱۳۶۶ است و دارای کارشناسی ارشد علوم اجتماعی می‌باشد و عکاسی را از اواخر سال ۱۳۹۴ آغاز و تجربه کرده و تمرکز نگاه وی بر روی موضوع زندگی روستایی و مستند اجتماعی است و از جمله افتخارات وی در این زمینه میتوان به حضور در چندین نمایشگاه عکس داخلی و پذیرش در جشنواره های ملی و بین المللی اشاره کرد.

ویسانیان در گفت‌وگو با ایسنا، با ابراز نگرانی عمیق از وضعیت این بنا اظهار کرد: حمام تاریخی درو که از اصول معماری اسلامی(مجموعه مسجد، بازار و حمام) پیروی می‌کند، هم‌اکنون به حال خود رها شده است. وضعیت تخریب چنان پیشرفت کرده که چیزی تا ریزش کامل دیوارها و گنبد اصلی بنا باقی نمانده است.

وی با تأکید بر اهمیت این اثر در حفظ هویت ملی افزود: آثار باستانی محصول اندیشه نیاکان و سند هویت ملت‌ها هستند. تخریب این بنا به معنای از بین رفتن بخشی از تاریخ و فرهنگ مردم منطقه است.

ویسانیان با اشاره به پتانسیل‌های گردشگری روستای درو خاطرنشان کرد: این روستا با دارا بودن آثار متنوعی همچون حمام تاریخی و زاغه‌های حاشیه روستا، پتانسیل تبدیل شدن به یک قطب گردشگری روستایی را دارد. با این حال، این امر تنها در صورت احیا و مرمت اصولی این آثار میسر خواهد بود.

در همین راستا ساکنان و پژوهشگران منطقه، خواستار توجه ویژه مسئولان میراث فرهنگی برای مرمت این بنا و تغییر کاربری آن به موزه مردم‌شناسی تات‌زبانان خلخال هستند.

به گفته کارشناسان، ایجاد چنین مجموعه‌ای می‌تواند علاوه بر حفظ میراث فرهنگی، بستری برای معرفی فرهنگ و زندگی اصیل مردم روستای تاریخی درو به گردشگران داخلی و خارجی فراهم کند.